Kinderrechten

20 jaar Kinderrechten vastgelegd

Op 20 november 1989 is door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN) het ‘Verdrag voor de Rechten van het kind’ aangenomen. 193 landen in de wereld hebben het verdrag geratificeerd, wat betekent dat het binnen hun landsgrenzen geldig is. De Verenigde Staten hebben het verdrag alleen ondertekend, Somalië heeft ook dat niet gedaan. Nederland heeft het verdrag in 1995 geratificeerd, zodat ook ons land zich aan de afspraken in het verdrag moet houden.

Unicef, de organisatie die van de VN de opdracht tot controleren heeft gekregen, zorgt er nog elke dag voor dat de rechten voor kinderen in de hele wereld, in ieder geval binnen de ondertekende landen worden nageleefd. Dit simpelweg omdat álle kinderen in de wereld, groot of klein, jong en oud, zwart of wit en dik of dun recht hebben op een eerlijk en vrij leven. Het Kinderrechtenverdrag omvat daarom dan ook alle terreinen waarop het leven van een kind zich afspeelt.

Wie een beetje kan rekenen en wie vandaag de media gevolgd hebben, kan het niet ontgaan zijn. Het is vandaag, 20 november 2009, precies 20 jaar geleden dat het Kinderrechtenverdrag is aangenomen. Reden voor een klein feestje en de nodige aandacht, ook op SDW SchnickSchnack&zo!

Onder andere om dit jubileum te vieren heeft Unicef een nieuwe website opgericht, vol met foto’s, video’s en verhalen van en over zowel kinderen als volwassenen. Bezoek hem nu!

Wil je nog meer weten over het Verdrag voor de Rechten van het kind? Bezoek de links hieronder.

- Unicef.nl – Save the Children - Youtube -

Nieuws&zo

Nu 1 Nieuws&zo-bericht op de blogpagina! Meer, Check de Nieuws&zo-pagina!

Schoentje zetten, voor de Sint of Jan Peter?!

Wie gister over het Binnenhof in Den Haag heeft gelopen, heeft vast even gedacht: ‘Volgens mij heeft de Sint vannacht een stukje Nederland overgeslagen…’

Gelukkig voor de Sint en zijn Pieten, het zetten van zo’n 180.000 schoenen was een actie van Greenpeace. De milieu organisatie wilde de aandacht van het Nederlandse volk en vooral de aandacht van premier Jan Peter Balkenende trekken om duidelijk te maken dat een sterk milieu verdrag erg hard nodig is. De enige wens die dan ook op het verlanglijstje naast de wortel in de schoenen zat, was een sterk milieu verdrag sluiten dat op de Klimaattop in Kopenhagen volgende maand zal worden gedaan.

Dus Sinterklaas, krijgt u Jan Peter Balkenende en alle andere wereldleiders zover?!

Benieuwd hoe het binnenhof eruit heeft gezien? Bekijk de video van de NOS of Check de foto’s van Greenpeace!

Ushi&Dushi

Humoristisch undercover

De media heeft er de nodige aandacht aan besteedt, de kijkcijfer op zaterdag avond, 20.00 uur rtl4, schieten omhoog en als je gaat Google vind je de meest brutale streken van twee heel bijzondere dames. Nederland wordt weer onveilig gemaakt, en dat door een heuse gespleten persoonlijkheid! Wendy van Dijk is back, Ushi is back en jah, Dushi is nieuw.

Zo’n 7 jaar geleden had Wendy van Dijk veel succes met haar alter ego ‘Ushi’, de Japanse verslaggeefster die samen met haar collega Hiromi Tojo de hele wereld over reist om internationale sterren te verrassen met haar schaamteloos openhartige vragen. Ondanks dat Ushi 7 jaar geleden voor het laatst op tv te zien was, werd Wendy er nog elke dag op aangesproken. Tijd voor een nieuwe reeks ondeugende interviews, zo vond Van Dijk en dit keer met nog een oude vriendin, ene Lucretia Martine oftewel Dushi.

Lucretia is een welbespraakte, zelfbewuste Antilliaanse vrouw die als sterreporter voor TéléCuraçao werkt. Ze is zeer ambitieus, hoewel ze de echt zware inspanningen tot een minimum probeert te beperken. Lucretia is, samen met haar cameraploeg en haar personal assistant Irmgard, in Nederland om verslag te doen van typisch Hollandse gebruiken en gekke fenomenen.

Lucretia verbaast zich over het feit dat Nederlanders hun luxe woning inruilen voor een tentje in de regen en dit vervolgens vakantie noemen, de ronde weervrouw gaat op Grade-tour door het Gooische reservaat en tijdens een bezoek aan Frans Bauer vindt ze het maar schandalig dat de zanger zijn familie voor hem laat werken.

Jaja, en ook de Japanse interviewster kan er weer wat van. De een bezorgd ze bijna een identiteitscrisis, voor de ander gaat ze op de kop staan en wil je wat over haar seksleven weten? No problem, vraag maar raak want dat doet ze zelf toch immers ook?!

Het heeft wat gekost (o.a. de elke keer 3 uur durende transformatie tot Dushi), maar dan heb je ook wat! De afleveringen zijn elke zaterdagavond te zien om 20.00 uur op rtl4. En als je niet kunt wachten, hieronder nog een aantal links!

- de Programmapagina – Hyves -

Wintertijd

Klokje terug

‘Hoe laat is het nu?!’ vraag ik maar even voor de zekerheid. Wie zich netjes aan de tijd houdt, weet dat de wijzertjes van de klok, vannacht om 3 uur om precies te zijn, weer een uurtje achteruit zijn gedraaid. Het is weer tijd voor de wintertijd, en dat net als alle andere jaren vanaf de laatste zondag van de maand oktober.

Toch nog niet helemaal zeker van je zaak? Op www.dejuistetijd.nl vind je de juiste tijd!

Als je trouwens nog een geestige tekst hebt voor op een Loesje-poster, surf dan nog snel even langs haar website want er zijn al vele anderen voor je geweest! Surf naar Loesje…

SDW vertelt

Tschüss Deutschland, Hallo Nederland

Gaar van een dagje autorijden, klompen spieren rondom mijn kuiten door het gewandel in de bergen, inmiddels een echte wijnkenner wat Duitse wijn betreft, overladen met zo’n 300 kiekjes en helaas, die Duitse talenknobbel is nog steeds aardig vergroeid…

Ik ben inmiddels weer ‘aus Deutschland zurück’ en heb best wat te vertellen. Net als tijdens de zomervakantie was dat vakantiegevoel een week geleden nog ver te zoeken, vooral omdat ik vergeten was een weekje vrij te vragen en bovendien omdat die stapel studieboeken mee moest, niet bepaald ontspannend. Gelukkig kwamen de kriebels al snel nadat we de wijnwereld aan de moezel in reden en we na zo’n 10 haarspeldbochten uiteindelijk het bungalowpark op het topje van de berg bereikt hadden. Onze eerste ontmoeting met een ‘Mobile Home’ (gewoon een sjiek woord voor chalet waar wij voor het eerst een vakantie in zouden doorbrengen) viel niet tegen en na het verbluffende uitzicht en de prachtige natuur ontdekt te hebben, was mijn vakantiegevoel geïnstalleerd.

Een aantal wandelingen hebben we afgelopen week gemaakt. Heuvels op, bergpaden af, bospaadjes in en wijnranken voorbij. Uren kun je er wandelen, door de bergen, langs de moezel, tussen die honderdduizenden rankjes door en ja, ik moet het toch maar even bekennen: tijdens het lopen hebben we toch wel een aantal trosjes druiven naar binnen gewerkt. Trouwens, die appeltjes uit de gepasseerde boomgaard smaakten ook goed! (sorry…)

Ook hebben we nog een aantal stadjes/plaatsjes bezocht, de dames moesten natuurlijk even shoppen… Ik heb me trouwens verbaasd over de vele kerstartikelen die nu al weer in de Duitse winkels te koop zijn.

Verder moet ik nog iets bekennen. We waren op vakantie aan de moezel en dus bleven de wijnranken niet onopgemerkt, wat zeg ik: in dat hele gebied staan volgens mij meer druivenboompjes, dan inwoneners en vakantiegangers bij elkaar. Dat betekend dus dat er eigenlijk niet veel meer dan honderden verschillende wijnsoorten verkrijgbaar zijn. En wijn moet geproefd worden voordat je het koopt en uiteindelijk drinkt. Dus, je raad het al, ik heb verschillende wijntjes door mijn mond ‘gewalst’ (zo noem je dat, wijn proeven). Het ene bodempje was lekkerder dan de ander en ach, ’s avonds een glaasje vol gaat er ook best in hoor…

Vanmorgen werden we al vroeg ons ‘Mobile Home’ uitgejaagd door de schoonmaakploeg in sjieke Ford sportwagen en ondanks een klein probleempje onder de motorkap, zijn we uiteindelijk weer veilig en wel (niet bepaald uitgerust…) thuis gekomen.

SDW vertelt

Contact met de buitenwereld

Afgesloten van de buitenwereld, hoog in de bergen, op een Landal bungalowpark. Ik ben op vakantie…

Afgelopen jaar zat ik te zeuren dat we in de herfstvakantie niet weg gingen. We zaten midden in een verbouwing (nouja eigenlijk al bijna 10 jaar) en door de komst van een nieuwe keuken was er geen tijd voor een weekje vakantie buiten de deur. We zijn overigens nog wel een dagje naar Texel geweest, maar dat terzijde.

Inmiddels zijn we een jaar verder en nu zit ik hier, in een bungalowpark in Duitsland, Landal Sonnenberg om precies te zijn. Een leuk park, niet al te groot en een uitzicht! Je wilt niet weten hoe hoog we hier in de bergen zitten, beter gezegd: bovenop een berg. Het stikt hier van de wijnranken en dat Duits, het lijkt wel jaren geleden dat ik voor het laatst een les duitse taal heb gehad…

Zoals je wel door hebt, heb ik de laptop mee (hier kan ik al niet meer zonder) en internetten doe ik hier. Helaas moesten ook de leerboeken mee, want volgende week heb ik weer een hele hoop toetsen achter elkaar, toetsweek. Eén boek heb ik uit de tas gehad, maar verder dan de eerste bladzij ben ik nog niet gekomen…

Nu houd ik weer op, time for other things (wie het wil weten trouwens, ik had een 6 voor mijn engelsmondeling afgelopen vrijdag! Erg goed voor mijn doen). Je zult hier deze week nog wel weer eens een blogje zien verschijnen, want een week zonder internet…

Poëzie

Mijn verstand

Mijn ziel wil wel praten
Maar mijn verstand doet dat niet
Vriendschap is wat ik van binnen wil
Alleen mijn verstand ziet dat niet

Ik ben op zoek naar contact
Maar hij is degene die dat blokkeert
En als een stenen muur fungeert

Mensen groeten de eerste keer
Mensen praten de tweede keer

Wanneer bij de derde keer
De muur wil breken
Blijken de mensen
Net zo snel te zijn verdwenen
Als ze voor mij verschenen

Mijn verstand begint weer bij één
En de muur is opnieuw van steen
Mijn ziel is weer helemaal alleen

by Gerben Eelkema

Jeugdclub

Suizende oren en een schorre stem

Het is weer zover, het clubseizoen is weer begonnen! De opkomst is groot en dat kan zowel voordelig als nadelig bekeken worden…

Wellicht heb je het al op de clubpagina gelezen of in een eerdere blog, maar afgelopen avond hebben wij ons eerste clubavond weer gedraaid. Meteen dolle pret met Dhr. Annema (de baas van Glinstra State, het gebouw waar we club geven) die gelijk begon te zeuren, de kinderen die binnen stroomden (de grootste giechelkonten) en ze stil krijgen, ho maar…

We zijn begonnen met een gedichtje, een aantal regeltjes zijn uitgelegd, een kennismakingsspel hebben we gespeeld (zie de clubpagina – de avond) en uiteindelijk om de overige tijd nog wat door te komen, hebben we nog even moppen getapt (de kinderen weten werkelijk de raarste moppen naar boven te halen).

Tijdens de voorbereidingen had ik het club geven me toch wel een beetje anders voorgesteld. Een volle bak schreeuwende kinderen die nog geen 5 minuten stil te krijgen zijn, dit moet de volgende keer echt wel even anders voordat Dhr. Annema ons d’r uit gooit… Gelukkig heb ik, ondanks een stel suizende oren en een schorre stem nog genoeg enthousiasme en moed over om er de volgende keer weer een gezellige boel van te maken!

Dierendag

4 oktober Dierendag, hoe ver moet je gaan tegenwoordig…
En hoe ik over dierendag denk? Nog precies zoals afgelopen jaar.

SDW vertelt

Verzamelpraat

Even voorstellen, ik ben Simon de Wilde (ook wel SDWenzo), dit is mijn website en ik schijn hier blogberichten te schrijven…

Ik roep altijd maar dat ik het veel te druk heb met van alles en nog wat en als je me dan vraagt: ‘waar precies mee?’, dan weet ik daar net geen antwoord op te geven. Maar hou je vast, hier komt het, en dit zijn dan ook net de redenen waarom je hier al heel lang geen nieuwe posts meer hebt kunnen lezen.

We zullen maar beginnen met school; de meesten zullen uitkijken naar de herfstvakantie, maar zoals het nu staat heb ik dit jaar niet bepaald vakantie. Een lekker weekje vrij om te kunnen leren voor de toetsweek erna en de komende twee weken ervoor? Nou, de lijst met al die in te leveren verslagen wegwerken… Verder ben ik (zijn wij) bezig met het zoeken naar info voor ons PWS (profielwerkstuk) met als onderwerp ‘Armenzorg op de Burgumerheide’. Dit werkstuk moeten we maken voor ‘t examen en aangezien er eigenlijk geen info op internet en in boeken te vinden is, zijn we aangewezen op het gemeentearchief waar we inmiddels al twee keer zijn geweest. Lekker bladeren door notities, notulen, brieven, rekeningen en bouwtekeningen en dat van zo’n 100 jaar geleden.

Werken, het is inmiddels al een wekelijkse routine geworden. Op zaterdagochtend folders bezorgen in Burgum-west; als ik het in een morgen klaar krijg want het beginnen er weer steeds meer te worden, de feestdagen staan weer in ‘t vooruitzicht, en ’s middags en ’s avonds ben ik te vinden in bij Poiesz. Vakkenvulllen, reclames van de afgelopen week opruimen en de nieuwe producten d’r weer instoppen. De verbouwing van het pand schiet trouwens al lekker op, de buitenkant krijgt aardig vorm en ook zijn ze binnen al aan het sloten en wederopbouwen. (In een volgend blogbericht meer…)

“Het is weer zover, de Jeugdclub begint weer!” Vorige week hebben we vergaderd over de plannen voor het komende seizoen, en zoals je misschien al op de clubpagina heb gelezen: we starten 13 oktober a.s weer en alleen met de groep 5′ers en 6′ers, omdat we helaas geen leiding hebben kunnen vinden. Afgelopen donderdag hebben we even flink reclame mogen maken op de basisschool en aan het enthousiasme te horen, krijgen we het dit jaar weer zwaar…

Heb ik nog meer?! Jah, toch nog een aantal lichtpuntjes na al dat gezeur.
Als eerste kan ik melden dat ik afgelopen dinsdag mijn 17e verjaardag heb mogen vieren. Ook dit jaar ben ik weer een stukje rijker geworden en met het gekregen jaarabonnement op Quest kun je nog heel wat wijs praat van mij verwachten! Verder gaan we in de herfstvakantie met een stel kennissen een weekje naar Duitsland. De boekentas zal wel mee moeten, maar het relaxen gaat toch wel enigszins voor hoor. Als laatste staat er nog een leuk uitje op de planning, geheel betaald door school! Elk jaar geeft het LAKS een aantal cursussen voor leerlingenraden en MR-leden. Omdat ik ook dit jaar weer zitting heb in de leerlingenraad mag ik samen met nog twee collega-leden 3 dagen naar Utrecht, uiteraard helemaal verzorgd. Wanneer precies is nog niet bekend.

Een aantal goede redenen tot niet posten (of gewoon een hoop gezeur) en een aantal positievere berichtgevingen. Hoeveel nieuwe verhalen er komende weken geschreven zullen worden :-#

Groetn.